Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



    Elementarz Seszeli

    Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Redakcja | 2018-02-24 14:52:59
    seszele, gospodarka, biznes, klimat

    Seszele to wyspy pochodzenia koralowego i wulkanicznego. Od końca XVII wieku do początku XVIII dawały schronienie europejskim piratom. Teraz filarem gospodarki jest turystyka.

    • ang. (the) Republic of Seychelles, fr. (la) République des Seychelles, kreolskie Repiblik Sesel
    • Stolica: Victoria
    • Powierzchnia: 455 km kw., łącznie z laguną Aldabra
    • Liczba ludności: 91,530 tys.
    • Gęstość zaludnienia: 192,9 osoby/km kw.
    • Waluta: rupia seszelska (SCR) = 100 cent

     

    Seszele1a

    Źródło: PAP/EPA

     

    Republika Seszeli leży na Oceanie Indyjskim, na północ i północny wschód od Madagaskaru, na archipelagu Seszele i sąsiednich wyspach. Od Afryki państwo to jest oddalone o blisko 1600 km. Łącznie z laguną Aldabra zajmuje 455 km kw. powierzchni. Stolicą jest Victoria, w której żyje 26 tys. 450 osób. W całym kraju mieszka natomiast około 91 tys. 530 ludzi, a średnia gęstość zaludnienia wynosi 192,9 osób na kilometr kwadratowy.

     

    Seszele2

    Źródło: PAP/EPA

     

    Oficjalną walutą jest rupia seszelska (SCR).

     

     
    Seszele zamieszkują głównie Kreole oraz Malgasze, Indusi i Chińczycy. Średnia długość życia mężczyzn wynosi 67 lat, a kobiet - 78.

     

    Na wyspie Mahé żyje ponad 90 proc. mieszkańców. Jedyne miasto to Victoria. Część wysp jest nie zamieszkana.

     

    Większość, bo 70 proc. czynnych zawodowo mieszkańców pracuje w usługach, w przemyśle ok. 20 proc., a pozostali w rolnictwie.

     

    Seszele4a

    Źródło: PAP/EPA

     

    Warunki życia

    Dostęp do czystej wody w proc. w latach 1990 i 2011 w Afryce

    Kraj

    1990

    2011

    Kraj

    1990

    2011

    Somalia

    -

    30

    Burundi

    69

    74

    Dem. Rep. Konga

    43

    46

    Gwinea

    51

    74

    Mozambik

    34

    47

    Liberia

    -

    74

    Madagaskar

    29

    48

    Uganda

    41

    75

    Etiopia

    14

    49

    Benin

    57

    76

    Czad

    40

    50

    Lesotho

    80

    78

    Mauretania

    30

    50

    Zimbabwe

    79

    80

    Niger

    35

    50

    Burkina Faso

    44

    80

    Angola

    42

    53

    Wyb. Kości Słoniowej

    76

    80

    Tanzania

    55

    53

    Maroko

    73

    82

    Sudan

    67

    55

    Algieria

    94

    84

    Sierra Leone

    37

    58

    Malawi

    42

    84

    Togo

    49

    59

    Ghana

    53

    86

    Kenia

    43

    61

    Gabon

    -

    88

    Nigeria

    47

    61

    Gambia

    75

    89

    Zambia

    49

    64

    RPA

    83

    92

    Mali

    28

    65

    Dżibuti

    75

    93

    Rep. Środkowoafrykańska

    59

    67

    Namibia

    64

    93

    Rwanda

    62

    69

    Tunezja

    82

    96

    Kongo

    -

    72

    Seszele

    96

    96

    Gwinea Bissau

    36

    72

    Wyspy Św. Tomasza i Książęca

    -

    97

    Suazi

    39

    72

    Botswana

    92

    97

    Senegal

    60

    73

    Egipt

    93

    99

    Kamerun

    49

    74

    Mauritius

    99

    100

    Źródło: www.fao.org/economic/ess/ess-fs/ess-fadata/en/

     

    Dostęp do urządzeń sanitarnych w proc. w latach 1990 i 2011 w Afryce

    Kraj

    1990

    2011

    Kraj

    1990

    2011

    Niger

    4

    10

    Namibia

    24

    32

    Togo

    13

    11

    Gabon

    -

    33

    Czad

    8

    12

    Rep. Środkowoafrykańska

    11

    34

    Tanzania

    7

    12

    Wyspy Św. Tomasza i Książęca

    -

    34

    Sierra Leone

    11

    13

    Uganda

    27

    35

    Madagaskar

    8

    14

    Zimbabwe

    41

    40

    Benin

    5

    14

    Zambia

    42

    42

    Ghana

    7

    14

    Kamerun

    47

    48

    Kongo

    -

    18

    Burundi

    42

    50

    Burkina Faso

    8

    18

    Senegal

    36

    51

    Liberia

    -

    18

    Malawi

    39

    53

    Mozambik

    9

    19

    Suazi

    49

    57

    Gwinea

    10

    19

    Angola

    29

    59

    Gwinea Bissau

    -

    19

    Dżibuti

    62

    61

    Etiopia

    2

    21

    Rwanda

    32

    61

    Mali

    15

    22

    Botswana

    39

    64

    Somalia

    -

    24

    Gambia

    -

    68

    Sudan

    27

    24

    Maroko

    53

    70

    Wyb. Kości Słoniowej

    20

    24

    RPA

    64

    74

    Lesotho

    -

    26

    Tunezja

    73

    90

    Mauretania

    16

    27

    Mauritius

    89

    91

    Kenia

    25

    29

    Algieria

    89

    95

    Dem. Rep. Konga

    17

    31

    Egipt

    72

    95

    Nigeria

    38

    31

    Libia

    97

    97

    Seszele

    97

    97

     

     

     

    Źródło: www.fao.org/economic/ess/ess-fs/ess-fadata/en/

     

    Średnia liczba lat nauki w 2011 roku w Afryce

    Mozambik

    1,2

    Senegal

    4,5

    Burkina Faso

    1,3

    Uganda

    4,7

    Niger

    1,4

    Nigeria

    5,0

    Czad

    1,5

    Tanzania

    5,1

    Etiopia

    1,5

    Madagaskar

    5,2

    Gwinea

    1,6

    Togo

    5,3

    Mali

    2,0

    Gwinea Równikowa

    5,4

    Gwinea-Bissau

    2,3

    Kamerun

    5,9

    Burundi

    2,7

    Kongo

    5,9

    Gambia

    2,8

    Lesotho

    5,9

    Sierra Leone

    2,9

    Egipt

    6,4

    Sudan

    3,1

    Tunezja

    6,5

    Rwanda

    3,3

    Zambia

    6,5

    Benin

    3,3

    Algieria

    7,0

    Wyb. Kości Słoniowej

    3,3

    Kenia

    7,0

    Erytrea

    3,4

    Ghana

    7,1

    Dem. Rep. Konga

    3,5

    Suazi

    7,1

    Rep. Środkowoafrykańska

    3,5

    Mauritius

    7,2

    Rep. Zielonego Przylądka

    3,5

    Zimbabwe

    7,2

    Mauretania

    3,7

    Libia

    7,3

    Dżibuti

    3,8

    Namibia

    7,4

    Liberia

    3,9

    Gabon

    7,5

    Wyspy Św. Tomasza i Książęca

    4,2

    RPA

    8,5

    Malawi

    4,2

    Botswana

    8,9

    Maroko

    4,4

    Seszele

    9,4

    Angola

    4,4

     

     

    Źródło: UNDP Human development report 2011, New York Oxford University Press 2011

     

    Wskaźniki rozwoju społecznego (HDI) na świecie i w Afryce w 2011 roku

    Regiony i kraje

    Ranga HDI

    Wskaźnik rozwoju społecznego HDI

    Mierniki wyznaczające wskaźnik rozwoju społecznego

    Przewidywana długość życia w momencie urodzin w latach

    Średnia liczba lat nauki

    Oczekiwana liczba lat nauki

    Dochód narodowy brutto na 1 mieszkańca w USD*

    Świat

    -

    0,682

    69,8

    7,4

    11,3

    10 082

    Afryka Ogółem

    -

    0,493

    57,4

    4,8

    9,6

    2 616

    Afryka Północna

    -

    0,650

    73,0

    6,2

    11,8

    5 972

    Algieria

    96

    0,698

    73,1

    7,0

    13,6

    7 658

    Egipt

    113

    0,644

    73,2

    6,4

    11,0

    5 269

    Libia

    64

    0,760

    74,8

    7,3

    16,6

    12 637

    Maroko

    130

    0,582

    72,2

    4,4

    10,3

    4 196

    Tunezja

    94

    0,698

    74,5

    6,5

    14,5

    7 281

    Afryka Subsaharyjska

    -

    0,463

    54,4

    4,5

    9,2

    1 966

    Afryka Środkowa

    -

    0,366

    50,0

    4,0

    8,7

    1 660

    Angola

    148

    0,486

    51,1

    4,4

    9,1

    4 874

    Czad

    183

    0,328

    49,6

    1,5

    7,2

    1 105

    Dem. Rep. Konga

    187

    0,286

    48,4

    3,5

    8,2

    280

    Gabon

    106

    0,674

    62,7

    7,5

    13,1

    12 249

    Gwinea Równikowa

    136

    0,537

    51,1

    5,4

    7,7

    17 608

    Kamerun

    150

    0,482

    51,6

    5,9

    10,3

    2 031

    Kongo

    137

    0,533

    57,4

    5,9

    10,5

    3 066

    Rep. Środkowoafrykańska

    179

    0,343

    48,4

    3,5

    6,6

    707

    Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

    144

    0,509

    64,7

    4,2

    10,8

    1 792

    Afryka Wschodnia

    -

    0,406

    56,0

    3,8

    8,6

    1 174

    Burundi

    185

    0,316

    50,4

    2,7

    10,5

    368

    Dżibuti

    165

    0,430

    57,9

    3,8

    5,1

    2 335

    Erytrea

    177

    0,349

    61,6

    3,4

    4,8

    536

    Etiopia

    174

    0,363

    59,3

    1,5

    8,5

    971

    Kenia

    143

    0,509

    57,1

    7,0

    11,0

    1 492

    Malawi

    171

    0,400

    54,2

    4,2

    8,9

    753

    Madagaskar

    151

    0,480

    66,7

    5,2

    10,7

    824

    Mauritius

    77

    0,728

    73,4

    7,2

    13,6

    12 918

    Mozambik

    184

    0,322

    50,2

    1,2

    9,2

    898

    Rwanda

    165

    0,429

    55,4

    3,3

    11,1

    1 133

    Seszele

    52

    0,773

    73,6

    9,4

    13,3

    16 729

    Sudan

    169

    0,408

    61,5

    3,1

    4,4

    1 894

    Tanzania

    152

    0,466

    58,2

    5,1

    9,1

    1 328

    Uganda

    161

    0,446

    54,1

    4,7

    10,8

    1 124

    Zambia

    164

    0,430

    49,0

    6,5

    7,9

    1 254

    Zimbabwe

    173

    0,376

    51,4

    7,2

    9,9

    376

    Afryka Zachodnia

    -

    0,431

    54,1

    4,2

    8,4

    1 656

    Benin

    167

    0,427

    56,1

    3,3

    9,2

    1 364

    Burkina Faso

    181

    0,331

    55,4

    1,3

    6,3

    1 141

    Gambia

    168

    0,420

    58,5

    2,8

    9,0

    1 282

    Ghana

    135

    0,541

    64,2

    7,1

    10,5

    1 584

    Gwinea

    178

    0,340

    54,1

    1,6

    8,6

    863

    Gwinea-Bissau

    176

    0,353

    48,1

    2,3

    9,1

    994

    Liberia

    182

    0,329

    56,8

    3,9

    11,0

    265

    Mali

    175

    0,359

    51,4

    2,0

    8,3

    1 123

    Mauretania

    159

    0,453

    58,6

    3,7

    8,1

    1 859

    Niger

    186

    0,295

    54,7

    1,4

    4,9

    641

    Nigeria

    156

    0,459

    51,9

    5,0

    8,9

    2 069

    Senegal

    155

    0,459

    59,3

    4,5

    7,5

    1 708

    Sierra Leone

    180

    0,336

    47,8

    2,9

    7,2

    737

    Togo

    162

    0,435

    57,1

    5,3

    9,6

    798

    Rep. Zielonego Przylądka

    133

    0,568

    74,2

    3,5

    11,6

    3 402

    Wyb. Kości Słoniowej

    170

    0,400

    55,4

    3,3

    6,3

    1 387

    Afryka Południowa

    -

    0,611

    53,0

    8,3

    12,8

    9 062

    Botswana

    118

    0,633

    53,2

    8,9

    12,2

    13 049

    Lesotho

    160

    0,450

    48,2

    5,9

    9,9

    1 664

    Namibia

    120

    0,625

    62,5

    7,4

    11,6

    6 206

    RPA

    123

    0,619

    52,8

    8,5

    13,1

    9 469

    Suazi

    140

    0,522

    48,7

    7,1

    10,6

    4 484

    Źródło: UNDP Human development report 2011, New York Oxford University Press 2011, *według siły nabywczej w 2005

     

    Religia

    Katolicy stanowią ponad 86 proc. ludności, a wyznawcy innych kościołów chrześcijańskich (głównie anglikańskich) - 10 proc.

     

    Język

    Językami urzędowymi są: angielski, francuski i kreolski.

     

    Ustrój i władza

    Seszele są republiką. Głową państwa i szefem rządu jest prezydent wybierany w głosowaniu powszechnym na pięć lat. Urząd ten można sprawować nie dłużej niż przez trzy pięcioletnie kadencje.

     

    Władza ustawodawcza należy do Zgromadzenia Narodowego. Jego kadencja trwa pięć lat, a z 34 deputowanych, 25 pochodzi z wyborów powszechnych, dziewięciu mianowanych jest proporcjonalnie do liczby mandatów uzyskanych przez partie.

     

    Władzę wykonawczą sprawuje rząd, którego członków mianuje prezydent.

     

    Administracja

    Seszele podzielono na 25 dystryktów oraz obszar wydzielony - Wyspy Zewnętrzne.

     

    Co warto wiedzieć

    Na Seszelach nie ma polskiej placówki dyplomatycznej. Państwo podlega kompetencji terytorialnej Ambasady RP w Nairobi (Kenia).

    • oficjalne strony: www.virtualseychelles.sc (serwis internetowy rządu Seszeli), www.seychelles.com (serwis promocyjny Biura Turystyki Seszeli)
    • strefa czasowa: GMT +4
    • Kary za posiadanie i używanie narkotyków oraz handel nimi są restrykcyjne
    • Koszty utrzymania na wyspach są wysokie
    • Żywność jest droga, ponieważ właściwie wszystkie artykuły są importowane
    • Opłaty hotelowe można regulować, płacąc dolarami lub kartami kredytowymi
    • Opalanie się topless jest tolerowane, jednak nie na wszystkich plażach
    • Na Seszelach homoseksualizm jest nielegalny. Akty seksualne między mężczyznami są zagrożone karą długoletniego pozbawienia wolności

     

    Seszele3

    Źródło: PAP/EPA

     

    Wizy

    Obywatele polscy przy pobytach do 90 dni nie muszą mieć wizy. Podróżni powinni mieć jednak bilet powrotny oraz książeczkę szczepień. Należy podać adres planowanego miejsca pobytu.

     

    Bezpieczeństwo

    Należy unikać tłumów, wieców politycznych i ulicznych demonstracji. Ze względu na silne prądy morskie, niebezpieczne mogą być kąpiele w oceanie na ustronnych plażach.

     

    Zdarzają się drobne kradzieże. Nie odnotowuje się natomiast większych rozbojów i napadów z bronią w ręku. Zalecane jest przechowywanie dokumentów i gotówki w sejfach hotelowych.

     

    Zdrowie

    Możliwość korzystania z opieki medycznej jest bardzo ograniczona, szczególnie na dalej położonych wyspach archipelagu. Na wyspie Mahe znajduje się jedyny szpital państwowy i kilkanaście prywatnych klinik. Na wyspach Mahe, Praslin i La Digue można skorzystać w nagłych przypadkach z ambulansów medycznych.

     

    Planując podróż na odległe wyspy archipelagu należy pamiętać, że pomoc medyczna może tam dotrzeć ze znacznym opóźnieniem, m.in. ze względu na częste w tych okolicach sztormy.

     

    Opieka medyczna jest kosztowna. Koszt wizyty lekarskiej to wydatek rzędu ok. 50 dol., a dzień pobytu w szpitalu kosztuje ok. 100-200 dol., bez zabiegów. Dlatego przed przyjazdem lepiej wykupić międzynarodowe ubezpieczenie zdrowotne.

     

    Szczepienie przeciwko żółtej febrze wymagane jest jedynie od osób w wieku powyżej 1 roku, które w okresie sześciu dni przed przylotem na wyspy przebywały w strefie występowania tej choroby.

     

    Transport

    Drogi na Seszelach są w dobrym stanie. Obowiązuje ruch lewostronny.

     

    Honorowane jest międzynarodowe prawo jazdy, którym można posługiwać się przez trzy miesiące.

     

    Bez problemów można korzystać z transportu lokalnego - np. z autobusów i taksówek.

     

    Więcej szczegółowych i aktualnych informacji można uzyskać pod adresem poczty elektronicznej Ministerstwa Turystyki Seszeli: dgtmtca@seychelles.net, lub Izby Turystycznej Seszeli: seychelles@aspureasitgets.com.

     

    Święta

    • 18 czerwca - Święto Narodowe
    • 29 czerwca - Dzień Niepodległości
    • 10 grudnia - Dzień Wolności

     

    Seszele w międzynarodowych organizacjach

    • Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej
    • Międzynarodowa Organizacja Pracy
    • Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju
    • Międzynarodowy Fundusz Walutowy
    • Organizacja Narodów Zjednoczonych
    • Unia Afrykańska

     

    Warunki geograficzne, klimat

    Seszele to wyspy pochodzenia koralowego i wulkanicznego. Panuje tu klimat równikowy, gorący i wilgotny.

     

     

    Pierwotną roślinność, czyli lasy równikowe, zastępują uprawy. Występują tu liczne endemity - m.in. palma seszelska.

     

    Część wyspy Praslin oraz atol Aldabra wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Na wyspach Mahé i Sainte Anne utworzono parki narodowe.

     

    Zmiany środowiska naturalnego

    Seszele walczą z erozją plaż, wysychaniem źródeł słodkowodnych i wyniszczeniem raf koralowych. "Jeśli emisje nie zostaną ograniczone, będziemy musieli prosić o więcej pieniędzy, bo zniszczenia (z powodu ocieplenia klimatu) będą większe" – mówił w grudniu 2014 roku podczas konferencji klimatycznej ONZ w Limie przedstawiciel Seszeli Ronald Jumeau.

     

    Zmiany klimatyczne wpływają też na podnoszenie się poziomu oceanów, anomalie związane z opadami deszczu i fale upałów. "Wiemy, co należy zrobić, ale potrzebujemy na to dolarów lub euro" – dodał Jumeau.

     

    Z raportu Programu Środowiskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNEP) wynika, że koszty ocieplenia klimatu będą dla biednych krajów wyższe niż przewidziano; do roku 2050 mogą one wynieść nawet 500 mld dol. Według wcześniejszych prognoz UNEP koszty związane z dostosowaniem się biednych krajów do coraz wyższych temperatur miały wynieść między 70 a 100 mld dol.

     

    Gospodarka

    Filarem gospodarki są usługi, głównie handel - m.in. reeksport produktów naftowych, a także turystyka oraz obsługa floty rybackiej. Sektory te dostarczają 71,9 proc. wartości PKB. Przemysł zapewnia 25,7 proc. PKB, a rolnictwo 2,4 proc. PKB.

     

    W 2005 roku Seszele odwiedziło 121 tys. turystów zagranicznych - ok. 80 proc. z nich pochodziło z Europy. Wpływy z tego sektora sięgnęły wówczas 256 mln dol. Późniejsze osłabienie ruchu turystycznego - m.in. w latach 1991–92, czyli w czasie wojny w Zatoce Perskiej i po zamachu terrorystycznym w USA z 2001 roku - wpłynęło na zmianę polityki gospodarczej państwa. Podejmowano próby zmniejszenia uzależnienia dochodów kraju od turystyki, hamując trwający od lat 90. XX wieku regres w rolnictwie i rozwój rybołówstwa oraz drobnego przemysłu.

     

    Własna produkcja zaspokaja jedynie ok. 10 proc. potrzeb żywnościowych kraju. Na Seszelach uprawia się palmę kokosową, cynamonowiec, waniliowiec, tytoń oraz maniok, kukurydzę, warzywa, jams, banany.

     

    Mieszkańcy wysp zajmują się połowami (głównie tuńczyka), a także eksploatacją guana. Rozwinął się tu przemysł spożywczy, głównie rybny - konserwy, mrożonki, ale też piwowarski, tytoniowy. Ważnym źródłem dochodów państwa jest sprzedaż licencji połowowych zagranicznym armatorom.

     

    Udział ludności rolniczej w ogólnej liczbie ludności w 2010 r. w Afryce – w proc.

    Libia

    3,0

    Burkina Faso

    92,1

    Mauritius

    8,0

    Sierra Leone

    60,0

    RPA

    9,8

    Liberia

    62,0

    Rep. Zielonego Przylądka

    16,9

    Rep. Środkowoafrykańska

    63,2

    Tunezja

    20,6

    Zambia

    63,2

    Algieria

    20,9

    Gwinea Równikowa

    64,3

    Nigeria

    24,9

    Somalia

    65,6

    Gabon

    25,7

    Czad

    65,7

    Maroko

    25,9

    Angola

    69,2

    Egipt

    27,9

    Madagaskar

    70,1

    Suazi

    28,8

    Senegal

    70,2

    Kongo

    31,9

    Kenia

    70,6

    Wyb. Kości Słoniowej

    37,9

    Malawi

    72,9

    Lesotho

    38,9

    Tanzania

    73,3

    Kamerun

    40,9

    Uganda

    73,5

    Namibia

    41,0

    Seszele

    73,6

    Botswana

    42,1

    Erytrea

    73,8

    Benin

    44,3

    Dżibuti

    74,0

    Mauretania

    50,3

    Mali

    74,9

    Sudan

    51,5

    Mozambik

    76,0

    Togo

    53,4

    Gambia

    76,0

    Ghana

    53,8

    Etiopia

    77,3

    Zimbabwe

    56,3

    Gwinea Bissau

    79,3

    Dem. Rep. Konga

    57,2

    Gwinea

    79,8

    Burundi

    89,2

    Niger

    82,9

    Rwanda

    89,4

     

     

     
    Źródło: FAO Statistical Yearbook 2012

     

    Produkt krajowy brutto na jednego mieszkańca według parytetu siły nabywczej wynosił 16,6 tys. dolarów dol. (dane za 2007 rok).

     

    Wymiana handlowa

    Głównymi partnerami handlowymi Seszeli są takie kraje jak Hiszpania, Wielka Brytania, Francja oraz Arabia Saudyjska.

     

    Seszele eksportują przede wszystkim produkty naftowe, ryby i konserwy, wyroby tytoniowe, cynamon. Z zagranicy sprowadzają natomiast żywność, maszyny i urządzenia, a także produkty naftowe.

     

    W 2007 roku wartość eksportu wyniosła ok. 400 mln dol., a importu 720 mln dol.

     

    Dla biznesu

    Służby celne Seszeli wprowadzają okresowe zaostrzenia dotyczące importu lub eksportu broni, sprzętu łowieckiego oraz owoców i warzyw.

     

    Wskaźnik percepcji korupcji w Afryce w 2012 roku – w punktach

    Botswana

    65

    Niger

    33

    Republika Zielonego Przylądka

    60

    Egipt

    32

    Mauritius

    57

    Madagaskar

    32

    Rwanda

    53

    Mozambik

    31

    Seszele

    52

    Sierra Leone

    31

    Namibia

    48

    Togo

    30

    Ghana

    45

    Wybrzeże Kości Słoniowej

    29

    Lesotho

    45

    Uganda

    29

    RPA

    43

    Kenia

    27

    Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

    42

    Niger

    27

    Liberia

    41

    Kamerun

    26

    Tunezja

    41

    Rep. Środkowoafrykańska

    26

    Burkina Faso

    38

    Kongo

    26

    Malawi

    37

    Erytrea

    25

    Maroko

    37

    Gwinea Bissau

    25

    Sudan

    37

    Gwinea

    24

    Zambia

    37

    Angola

    22

    Benin

    36

    Dem. Rep. Konga

    21

    Dżibuti

    38

    Libia

    21

    Senegal

    36

    Gwinea Równikowa

    20

    Gabon

    35

    Zimbabwe

    20

    Tanzania

    35

    Burundi

    19

    Algieria

    34

    Czad

    19

    Gambia

    34

    Sudan

    13

    Mali

    34

    Somalia

    8

    Etiopia

    33

     

     

    Źródło: Transparency International, www.cba.gov.pl, 2012
     

    Historia

    Pierwotnie wyspy nie były zamieszkane. Od X wieku odwiedzali je arabscy kupcy, a na początku XVI wieku dla Europy odkryli je Portugalczycy.

     

    Rywalizacja brytyjsko-francuska o kontrolę szlaków morskich do Azji doprowadziła w połowie XVIII wieku do aneksji archipelagu przez Francję. Nazwano go - od nazwiska ówczesnego ministra finansów - Séchelles, a później - Seychelles. W 1756 z francuskich Maskarenów na wyspy przybyli pierwsi osadnicy, sprowadzając do pracy na plantacjach niewolników. Od 1794 roku Seszele znajdowały się pod okupacją Brytyjczyków, co w 1814 roku zostało formalnie usankcjonowane postanowieniami traktatu paryskiego.

     

    Mimo rządów brytyjskich, które trwały prawie dwa stulecia, kultura i język francuski pozostały dominujące.

     

    W pierwszym okresie Seszele były zarządzane przez władze kolonii Mauritius, i dopiero w 1903 roku stały się odrębną kolonią, z gubernatorem. Zniesienie niewolnictwa w imperium brytyjskim (1833 r.) zapoczątkowało imigrację Hindusów na wyspy. Od początku XX wieku na archipelag napływali Arabowie z Mauritiusa.

     

    W 1964 roku powstały pierwsze partie polityczne: Zjednoczona Partia Ludowa Seszeli (SPUP) o orientacji socjalistyczna (przywódca F.A. René) i centroprawicowa Seszelska Partia Demokratyczna (SDP, przywódca J.R.M. Mancham). Od 1970 roku Brytyjczycy zwiększali udział przedstawicieli mieszkańców Seszeli we władzach kolonii. Wybory do Rady Rządzącej wygrała SDP, a premierem został Mancham.

     

    W 1975 roku Seszele uzyskały autonomię wewnętrzną, a w roku 1976 - niepodległość w ramach brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Pierwszym prezydentem republiki został Mancham, premierem - René.

     

    Od 1977 roku, po bezkrwawym zamachu stanu, rządziła jedyna legalna partia - SPUP (od 1978 p.n. Ludowy Front Postępowy Seszeli, SPPF). Prezydentem został jej przywódca René, który zatrzymał także stanowisko szefa rządu. W 1979 roku nowa konstytucja usankcjonowała system monopartyjny. W latach 1979, 1984, 1989 odbyły się kolejne reelekcje prezydenta René.

     

    W latach 80. XX wieku doszło do kilku nieudanych zamachów stanu. W 1991 roku pod naciskiem działającej za granicą opozycji oraz głównych wierzycieli Seszeli - Francji i Wielkiej Brytanii - został zainicjowany proces demokratyzacji - umożliwiono m.in. tworzenie innych partii politycznych. W 1993 roku w powszechnym referendum przyjęto nową konstytucję. Odbyły się wybory parlamentarne i prezydenckie, które ponownie wygrał René i jego partia. René utrzymał się u władzy także po wyborach z 1998 i 2001 roku.

     

    Prezydencki SPPF nadal ma większość mandatów w parlamencie, ale coraz większe wpływy zdobywa działająca od 1993 roku opozycyjna Narodowa Partia Seszeli (SNP). W 2002 roku SNP uzyskała 11 z 34 miejsc w parlamencie. W kwietniu 2004 roku René ustąpił z urzędu, który objął dotychczasowy wiceprezydent J. Michel.

     

    Więcej na: http://encyklopedia.pwn.pl

     

    Źródła

    • Ministerstwo Spraw Zagranicznych
    • Ministerstwo Gospodarki
    • Wydawnictwo Naukowe PWN
    • PAP
    • Bank Światowy
    • ONZ
    • "Problemy wyżywienia ludności na kontynencie afrykańskim" Bożena Gulbicka, Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Państwowy Instytut Badawczy